Mijn dagen in Friesland
Mijn eerste dag van de Elfstedentocht
Vandaag was het zover. Mijn vader bracht mij naar Leeuwarden, waar mijn Elfstedentocht op skeelers begon. Omdat hij het toch spannend vond dat ik helemaal alleen op pad ging, fietste hij de eerste twee Elfsteden met mij mee. Dat vond ik zelf eigenlijk ook wel fijn, want alleen op vakantie gaan is één ding, maar vier dagen lang de Elfstedentocht skeeleren is toch iets anders.
Vanuit Leeuwarden skeelerde ik richting Sneek. Hier stopten we natuurlijk even bij de bekende Waterpoort en lunchten we bij Brownies & Downies aan de gracht. Daarna gingen we door naar IJlst. Zodra ik het plaatsnaambord had aangetikt, namen we afscheid en ging mijn vader weer naar huis.
Vanaf dat moment was ik echt alleen onderweg.
Met alleen mijn rugzak op mijn rug skeelerde ik verder richting Sloten. Achteraf was dit misschien best ambitieus. Ik stond namelijk voor het eerst op mijn nieuwe skeelers en hoewel ik regelmatig voor mijn plezier skeelerde, had ik nog nooit zulke afstanden gereden. Toch ging het eigenlijk verrassend goed en kilometer voor kilometer kwam Sloten dichterbij.
Na ongeveer 60 kilometer skeeleren kwam ik aan in Sloten. Ik was oprecht blij toen ik het plaatsnaambord zag. Dit was veruit de langste afstand die ik ooit had geskeelerd en ik begon mijn benen inmiddels behoorlijk te voelen.
Mijn eerste overnachting was bij Hotel Stedswal. Eerst even douchen, bijkomen en vooral genieten van het feit dat de eerste etappe erop zat. Daarna liep ik nog het centrum van Sloten in. Wat mij betreft is dit een van de leukste Elfsteden van de hele route. Het stadje is klein, sfeervol en ontzettend gezellig.
Voor het avondeten ging ik naar Restaurant De Zeven Wouden, waar ik de eerste dag van mijn Elfstedentocht rustig afsloot. Moe ging ik terug naar mijn hotelkamer, maar vooral met een heel goed gevoel. De eerste dag zat erop.
Mijn tips van de eerste dag
- Stop onderweg even bij de Waterpoort in Sneek. Dit is een van de bekendste plekken van de Elfstedentocht.
- Lunch bij Brownies & Downies aan de gracht in Sneek.
- Ga niet meteen over je eigen grenzen heen. Je hebt nog meerdere dagen voor de boeg, dus neem je tijd als dat nodig is.
- Boek je overnachtingen vooraf. Dat geeft onderweg veel rust.
- Trek ook nog even tijd uit voor Sloten zelf. Het is misschien klein, maar juist daardoor ontzettend sfeervol.
- Ga eten bij Restaurant De Zeven Wouden als je in Sloten overnacht.
Bekijk mijn eerste dag
Scan de QR-code en kijk mijn eerste dag van de Elfstedentocht.
Mijn tweede dag van de elfstedentocht
Na een goede nacht in Hotel Stedswal en een ontbijt in de gezellige ontbijtzaal van het hotel was het tijd voor dag twee van mijn Elfstedentocht. Vandaag stond de route van Sloten naar Workum op de planning, met onderweg Stavoren en Hindeloopen.
Al snel kwam ik erachter dat deze dag heel anders zou worden dan de eerste. Er stond namelijk ontzettend veel wind. Iets waar ik vooraf eigenlijk niet echt rekening mee had gehouden. Vooral langs het IJsselmeer merkte ik hoeveel invloed dat heeft als je op skeelers onderweg bent. Tegelijkertijd was dit ook een van de mooiste stukken van de hele route. Het uitzicht over het water, de Friese weilanden en zelfs de schapen op de dijken maakten deze etappe bijzonder.
In Stavoren hield ik een korte tussenstop bij de haven. Hier at ik op een muurtje mijn lunch met uitzicht op het water en het bekende Vrouwtje van Stavoren. Even rustig zitten, wat eten uit mijn rugzak en genieten van de omgeving voordat ik weer verder ging richting Hindeloopen en uiteindelijk Workum.
Omdat ik de route gewoon met Google Maps in fietsmode volgde, kwam ik onderweg soms op stukken terecht die voor fietsers prima zijn, maar voor skeelers een stuk minder handig. Denk aan klinkers, onverharde fietspaden of bruggetjes waar je even moet afstappen. Houd daar rekening mee als je de Elfstedentocht ook op skeelers wilt rijden. Ik vond het zelf juist onderdeel van het avontuur, maar het kost soms wel extra tijd en energie.
Aan het einde van de middag kwam ik aan in Workum. Hier overnachtte ik bij B&B Welgelegen, waar ik sliep in een omgebouwd Volkswagenbusje. Dat vond ik vooraf best spannend, maar achteraf bleek het een van de meest bijzondere overnachtingen van de hele route. Het terrein was netjes onderhouden en de faciliteiten waren verrassend goed. Zo waren zowel het toiletgebouw als de douches modern en schoon, waardoor het eigenlijk voelde als een combinatie tussen kamperen en het comfort van een goede B&B.
Na aankomst zocht ik nog even verkoeling in de zwemvijver op het terrein, at ik een pizza in het restaurant en maakte ik een korte wandeling tijdens zonsondergang. Daarna kroop ik op tijd mijn Volkswagenbusje in, klaar voor dag drie.
Mijn tips van de tweede dag
- Houd rekening met de wind. Vooral langs het IJsselmeer kan deze veel invloed hebben op je dag.
- Neem voldoende eten en drinken mee voor onderweg.
- Stop even bij het Vrouwtje van Stavoren als je door Stavoren komt.
- Gebruik Google Maps als hulpmiddel, maar houd er rekening mee dat niet iedere fietsroute ideaal is voor skeelers.
- Geniet van het traject langs het IJsselmeer. Dit vond ik een van de mooiste stukken van de hele Elfstedentocht.
- Overnacht bij B&B Welgelegen als je op zoek bent naar een bijzondere overnachting tijdens de route.
Bekijk mijn tweede dag
Scan de QR-code en kijk mijn tweede dag van de Elfstedentocht.
Mijn derde dag van de Elfstedentocht
Dag drie begon in het Volkswagenbusje van B&B Welgelegen in Workum. Na een goed ontbijt was het tijd om weer op pad te gaan. Vandaag stond de route naar Franeker op de planning via Bolsward en Harlingen. De eerste kilometers gingen verrassend makkelijk. Ik zat lekker in mijn ritme, kreeg onderweg veel leuke reacties van voorbijgangers en voelde mij eigenlijk hartstikke goed.
Onderweg kwam ik langs Fyftjin en Fierder bij Tjerkwerd, een kunstwerk langs de Elfstedenroute dat verwijst naar de Elfstedentocht. Terwijl ik daar zelf op mijn skeelers langs reed, vond ik het bijzonder om te bedenken dat hier vroeger schaatsers dezelfde route over het ijs aflegden.
In Bolsward hield ik een korte pauze tegenover de kerk. Ik zat lekker in mijn ritme en besloot daarom niet voor de makkelijkste route naar Harlingen te kiezen. In plaats daarvan ging ik via Zurich langs de kust. Ik kom niet vaak bij de Waddenzee en dacht dat dit wel een mooie extra omweg waard zou zijn.
Dat bleek ook zo te zijn, maar het was tegelijkertijd de zwaarste beslissing van de hele tocht. Het uitzicht langs de Waddenzee was prachtig, maar het skeelerde verschrikkelijk. Er stond harde tegenwind, het asfalt was grof en het wegdek liep ongeveer acht kilometer lang schuin af. Daardoor moest ik continu in een onnatuurlijke houding skeeleren om recht te blijven rijden. Dat kostte ontzettend veel energie en hier begonnen mijn voeten ook steeds meer pijn te doen.
Toen ik uiteindelijk in Harlingen aankwam, was ik er eerlijk gezegd wel even klaar mee. Door de blaren kon ik nauwelijks meer op mijn skeelers staan. Op de klinkers in het centrum liep ik verder op mijn slippers en plofte ik neer op het terras van Café ’t Noorderke & Restaurant Noorderpoort aan het water. Met drie kannen water, een appeltaart, een salade en twee glazen cola probeerde ik weer een beetje op krachten te komen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik daar even flink baalde en mij serieus afvroeg hoe ik de laatste kilometers én de volgende dag nog moest gaan halen.
Toch moest ik verder. De laatste 11 kilometer naar Franeker waren zwaar, maar toen ik eindelijk aankwam was ik vooral ontzettend blij dat ik het gehaald had. Alsof het zo moest zijn stond daar ineens Ties. Zonder dat ik het wist was hij naar Franeker gekomen om mij tijdens mijn laatste dag te supporten. Samen gingen we uit eten bij De Grillerije en daarna dronken we nog koffie en thee aan de gracht. Vervolgens was het tijd om uit te rusten in Stadshotel De Academie, want morgen wachtte mijn langste dag van de hele Elfstedentocht.
Mijn tips van de derde dag
- Kies niet altijd automatisch voor de mooiste route. Soms is de makkelijkste route ook gewoon de slimste.
- Houd rekening met de wind langs de Waddenzee. Dit vond ik het zwaarste stuk van de hele Elfstedentocht.
- Neem voldoende eten en drinken mee voor onderweg.
- Plan een tussenstop in Harlingen als je merkt dat je lichaam even rust nodig heeft.
- Behandel blaren direct zodra je ze voelt ontstaan.
- Geniet van de kleine momenten onderweg, zoals Fyftjin en Fierder langs de route.
bekijk mijn derde dag
Scan de QR-code en kijk mijn derde dag van de Elfstedentocht.
Mijn vierde dag van de elfstedentocht
De laatste dag was aangebroken. Vandaag stond meteen de langste etappe van de hele tocht op de planning. Ik moest van Franeker via Dokkum terug naar Leeuwarden. Met inmiddels zeven blaren op mijn voeten was dat best een uitdaging. Tegelijkertijd wist ik ook dat als ik vandaag zou halen, ik de Elfstedentocht gewoon had uitgespeeld. Dat gaf ontzettend veel motivatie.
Het fijne was dat Ties de avond ervoor als verrassing naar Franeker was gekomen. We spraken onderweg op verschillende plekken af, omdat hij natuurlijk niet overal met de auto kon komen waar ik skeelerde. Dat ik vandaag even niet zelf hoefde na te denken over de route, het eten en de planning scheelde echt enorm.
Het stuk van Franeker naar Dokkum vloog voorbij. De wind stond goed, het wegdek was fijn en voordat ik het wist had ik er alweer ruim 40 kilometer op zitten. In Dokkum wachtte Ties mij op en gingen we samen even op het terras zitten bij Grand Café De Waegh. Het voelde best bijzonder om te beseffen dat ik op dat moment alweer een marathon had geskeelerd en nog maar één stad verwijderd was van de finish.
Na de pauze begon het laatste stuk richting Leeuwarden. En precies zoals ik vooraf al had verwacht, kreeg ik hier flinke tegenwind. De laatste kilometers waren daardoor een stuk zwaarder dan de eerste. Mijn voeten deden pijn, ik was moe en ik begon de afgelopen dagen steeds meer te voelen. Toch merkte ik dat ik juist meer energie kreeg naarmate Leeuwarden dichterbij kwam.
Toen ik uiteindelijk het bord van Leeuwarden zag staan, was ik zo blij. Toch wilde ik nog één ding. Ik wilde niet zomaar ergens stoppen, maar eindigen bij de officiële finish van de Elfstedentocht. Toen die uiteindelijk in zicht kwam, viel alles van mij af. Vier dagen eerder was ik hier begonnen met nieuwe skeelers, een rugzak en een plan. Nu had ik het gewoon gehaald.
Bij de finish stond Ties mij op te wachten met een bos bloemen. Daarna gingen we samen nog het centrum van Leeuwarden in om het avontuur af te sluiten. Bij Het Broodhuys dronken we wat en blikte ik terug op de afgelopen dagen. Niet veel later stapten we de auto in richting huis. Moe, met pijnlijke voeten, maar vooral ontzettend trots dat ik de Elfstedentocht op skeelers helemaal had uitgereden!
Mijn tips van de vierde dag
- Verdeel je energie goed. Juist op de laatste dag wil je soms te hard van start gaan.
- Plan onderweg een langere pauze in als je een grote afstand rijdt.
- Laat je niet ontmoedigen door vermoeidheid of blaren. De finish komt echt dichterbij dan je denkt.
- Spreek onderweg af met iemand als dat mogelijk is. Een beetje support kan een wereld van verschil maken.
- Eindig bij de officiële finish. Dat maakt het gevoel van de Elfstedentocht helemaal compleet.
Bekijk mijn vierde dag
Scan de QR-code en kijk mijn vierde dag van de Elfstedentocht.
Tip: Je skeelert tijdens de Elfstedentocht over stukken waar je normaal niet dagelijks komt. Denk aan dijken, klinkers, bochten, slecht asfalt en lange rechte stukken waar je vermoeid raakt. Een helm, polsbeschermers en kniebeschermers zijn daarom echt geen overbodige luxe.
Op zoek naar meer avonturen?
Bekijk alle bestemmingen waar wij zijn geweest en doe inspiratie op voor jouw volgende avontuur!